કેટલાક શબ્દો એવા હોય છે કે શબ્દકોશમાં તેનો અર્થ કંઈક હોય…
પણ સંબંધોમાં તેનો અર્થ કંઈક બીજો જ હોય છે!
“એ ગધેડા!”
હવે આ સાંભળીને કોઈને લાગશે કે સામેની વ્યક્તિનું અપમાન થયું.
પણ જરા થોભો…
જો આ શબ્દ બે ખાસ મિત્રો વચ્ચે બોલાયો હોય તો?
“એ ગધેડા, ક્યાં હતો આટલા દિવસથી?”
સામેવાળો પણ હસીને કહેશે—
“તું પહેલાં તારો ચહેરો જો!”
અને વાત પૂરી. 😄
પણ એ જ શબ્દ કોઈ અજાણ્યા માણસને કહો તો?
ભાઈસાહેબ…
પછી “ગધેડા”નો વિષય છોડીને આખી વાત ગધેડા જેવી લાંબી થઈ શકે! 😂
એટલે પ્રશ્ન એ છે કે…
શબ્દ ખરાબ હતો કે સંબંધ અલગ હતો?
આપણે આપણા નજીકના લોકોને પણ કેટલી વિચિત્ર ભાષામાં પ્રેમ કરીએ છીએ!
મિત્રને કહેવું હોય—
“મને તારી બહુ યાદ આવતી હતી.”
પણ આપણે કહીએ—
“એ સાલા, ક્યાં મરી ગયો હતો? ફોન કેમ નથી કરતો?”
ચિંતા હોય તો પૂછીએ—
“જમ્યો કે નહીં?”
પણ આપણી ભાષા કહે—
“એ ડફોળ, જમ્યો કે હજી ભૂખ્યો ફરતો છે?”
વહાલ હોય તો કહીએ—
“તારું ધ્યાન રાખજે.”
પણ મોઢેથી નીકળે—
“એ ગધેડા, પોતાની સંભાળ રાખજે હો!”
અને સૌથી મજાની વાત?
સામેવાળો આ બધું સમજી જાય છે.
કારણ કે તેને શબ્દ નહીં…
શબ્દ પાછળની લાગણી સમજાય છે.
ક્યારેક સંબંધ એટલો નજીકનો હોય છે કે “આભાર” પણ ઔપચારિક લાગે અને “એ ગધેડા!”માં જ પોતાનીપણું લાગે!
મિત્રતા પણ અજબ વસ્તુ છે.
બહારના માણસ સામે આપણે એકબીજાના વખાણ કરીએ—
“મારો બહુ સારો મિત્ર છે.”
અને મિત્ર સામે?
“તારામાં અક્કલ છે કે નહીં?”
😂
પણ આ મજાકમાં પણ એક વાત છુપાયેલી છે.
દરેક શબ્દનો અર્થ સંબંધ નક્કી કરે છે.
મમ્મી કહે—
“નાલાયક!”
તો ઘણી વખત એમાં પણ મમતા હોય છે.
મિત્ર કહે—
“ડફોળ!”
તો હાસ્ય હોય છે.
પણ અજાણ્યો માણસ એ જ શબ્દ બોલે તો?
એમાં અપમાન પણ હોઈ શકે.
એટલે માત્ર શબ્દ સાંભળીને સંબંધ નક્કી થઈ શકતો નથી.
ક્યારેક અવાજમાં છુપાયેલો ભાવ સમજવો પડે.
અને હા…
આનો અર્થ એવો પણ નથી કે ગાળો આપવી એ પ્રેમની ફરજિયાત ભાષા છે! 😄
સંબંધ ગાઢ હોય એટલે સામેની વ્યક્તિને કંઈપણ કહી શકાય એવું પણ નથી.
મજાક અને અપમાન વચ્ચેની રેખા બહુ નાની છે.
જે વાત સાંભળીને બંને હસે એ મજાક.
જે વાત સાંભળીને એક વ્યક્તિ અંદરથી દુઃખી થઈ જાય…
એ પછી મજાક રહેતી નથી.
એટલે પોતાના માણસ સાથે મસ્તી કરો.
એકબીજાને “ગધેડા” કહો.
“ડફોળ” કહો.
હસો.
ચીડવો.
પણ એટલું ધ્યાન રાખજો કે સામેનો માણસ પણ હસી રહ્યો છે કે નહીં.
કારણ કે પોતાની ભાષામાં પ્રેમ કરવો સુંદર છે…
પણ સામેની વ્યક્તિની લાગણી સમજવી એથી પણ સુંદર છે.
કપ્તાનની વાત…
દરેક સંબંધની પોતાની એક ભાષા હોય છે.
ક્યાંક “આભાર” પ્રેમ હોય છે.
ક્યાંક “કાળજી રાખજો” પ્રેમ હોય છે.
અને ક્યાંક—
“એ ગધેડા… ક્યાં હતો?”
એમાં પણ આખો પ્રેમ છુપાયેલો હોય છે. 😄
પરંતુ યાદ રાખજો…
**દરેક ગાળો ખરાબ ઈરાદાથી બોલાતી નથી…
અને દરેક મીઠો શબ્દ સારા ઈરાદાથી બોલાતો નથી.**
ક્યારેક તો—
**“એ ગધેડા!”માં જે પોતાનીપણું હોય છે,
એ “તમને ખૂબ માન આપું છું”માં પણ નથી હોતું!** 😄
